شمیم یار ـ بمناسبت ولادت باسعادت حضرت مهدی (عج )
و اینهم دلنوشته ای دیگر !
خدایا ! طول این انتظار تا کی ؟
شميــم يار چنــان مست می كند مــا را
كــــه بوی عــود نـدارد چنين هنــرهــــا را
دلـم به وصـل دلآرام مي طپـد همـه شب
به طعن وسخره گرفته است عشق ليلا را
ز لعل هـای لبش بس گهــر كــه می ريـزد
كجـــا كـه قدر شناسند اين گهــــر هـــا را
به خـال كنج لبش واصــل ار شــوم يا رب
ببخشمش سمــرقنـد و هـــم بخــارا را !!
به دست يــار نظــــر كـردم و بدو گفتـــم
بيــــا ز عقـده مــن باز كـــن گــــره هـــا را
به پای دلبــــری اش گفتمــی ز راه نيـــاز
بيـــــا به بزم من و حـــل كن اين معمــا را
بــــه زلف يــــار نظـــر كـــردم و ندانستـم
چـه حكمتی است خدايا كه شــام يلدا را
...طويل كردی وخلقت نموده ای ز چه رو
ز بعـد شــام وصــالم طلـــوع فــــردا را ؟!
به نزد پيــر محبت نعيــــم عـــاشـق گفت
دلــم ربوده همـــان كو كه برده دلهــا را !
سر بازار مصـر ، پیـری با کلافـی از نـخ برای خریـد یوسف انتظــار می کشید. به او گفتند با قیمتی که پادشـاه مصـر پیشنهـاد کـرده است یوسف را به تو نخواهند داد گفت : میدانـم ولی میخواهم به عدد مشتریان یوسف بیفزایم !