چقـــدر نـیــــزه بلـــند است نیفتـــی پسرم

چنــگ ایـــن حرملــه­ی پست نیفتی پسرم

با وجودی كــه روی نـــاقـــه و در زنجیـــرم

دلــم از دور به تـو هست نیفتــی پســــرم

هر طرف رفت سرت دست به آن سو بردم

نـیــزه دارِ تو بـــود مســـت نیفتی پســـرم

در سفـــر شانه به شانه شده ای با عبـاس

بـــه تـو حـــالا نرسد دست نیفتـــی پسرم

كاش بـا روســـری غـــــارتی مـــن قَـــدری

روی نـــی دورِ تو مـــی بست نیفتی پسرم

بیشتر جـــای خودت را ســرِ نـی محكـم كن

سـفــرِ شــــام به پیش است نیفتــی پسرم

نیــزه خم می شد اگـر ، با دل صـد چاك علی

می گـرفتم ز سـر و صورت تـو خـــاك علــی

سروده : علیرضا شریف